ความยากลำบากในการควบคุมการเคลื่อนไหวของมอเตอร์

คู่โมเลกุลที่มีแนวโน้มได้ให้ความหวังที่อาจนำไปสู่การพัฒนาวิธีการรักษาแบบใหม่เพื่อชะลอการเกิดโรคพาร์กินสันโรคพาร์กินสันเป็นความผิดปกติของระบบประสาทที่พบมากเป็นอันดับสองรองจากโรคอัลไซเมอร์ซึ่งส่งผลกระทบต่อคน 7 ถึง 10 ล้านคนทั่วโลก ผู้ป่วยที่เป็นโรคมีระดับโดปามีนในสมองลดลงทำให้ผู้ป่วยมีความยากลำบากในการควบคุมการเคลื่อนไหวของมอเตอร์

เช่นอาการสั่นและความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อในมือแขนและขา พวกเขายังสามารถพัฒนาอาการบางอย่างที่ไม่ใช่มอเตอร์เช่นรบกวนการนอนหลับภาวะซึมเศร้าและการสูญเสียกลิ่นจากการตรวจทางห้องปฏิบัติการและการทดลองในร่างกายทีมนำโดยศาสตราจารย์ยุนโฮซูจากโรงเรียนวิทยาศาสตร์ชีววิทยาของ NTU และศาสตราจารย์กวางซูคิมจากโรงพยาบาลแมคลีนและโรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ดในสหรัฐอเมริกาพบว่าโมเลกุลคู่ฮอร์โมนชนิดหนึ่งเป็นกุญแจสำคัญในการเพิ่มระดับโดปามีนและชะลอโรคพาร์กินสัน